خلاصه استاندارد حسابداری شماره 11 – داراییهای ثابت مشهود
1. مقدمه استاندارد حسابداری شماره 11 درباره داراییهای ثابت مشهود (تجدید نظر شده 1386) جایگزین استاندارد قبلی میشود و برای دورههای مالی از 1/1/1386 به بعد لازمالاجراست. این تجدیدنظر با هدف هماهنگی بیشتر با استانداردهای بینالمللی و بهبود استاندارد قبلی انجام شده است.
2. هدف هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری داراییهای ثابت مشهود است تا استفادهکنندگان صورتهای مالی بتوانند اطلاعات مربوط به سرمایهگذاری واحد تجاری در این داراییها و تغییرات آن را تشخیص دهند.
3. دامنه کاربرد این استاندارد برای حسابداری تمام داراییهای ثابت مشهود به کار گرفته میشود، مگر اینکه بهموجب استانداردی دیگر نحوه حسابداری متفاوتی مجاز یا الزامی شده باشد.
4. تعاریف شامل اصطلاحاتی مانند ارزش باقیمانده، ارزش منصفانه، استهلاک، بهای تمام شده، مبلغ دفتری، و دارایی ثابت مشهود.
5. شناخت مخارج مرتبط با یک قلم دارایی ثابت مشهود زمانی بهعنوان دارایی شناخته میشود که:
- جريان منافع اقتصادي آتی مرتبط با دارایی به درون واحد تجاری محتمل باشد.
- بهای تمام شده دارایی بهگونهای اتکاپذیر قابل اندازهگیری باشد.
6. مخارج بعدی مخارج بعدی مرتبط با دارایی ثابت مشهود تنها زمانی به مبلغ دفتری دارایی اضافه میشود که مخارج انجام شده موجب بهبود وضعیت دارایی در مقایسه با استاندارد عملکرد اولیه آن گردد.
7. اندازهگیری دارایی ثابت مشهود دارایی ثابت مشهود که واجد شرایط شناخت بهعنوان دارایی باشد، باید به بهای تمام شده اندازهگیری شود. اجزای بهای تمام شده شامل قیمت خرید، مخارج مرتبط با نصب و آمادهسازی، و برآورد اولیه مخارج پیادهسازی و برچیدن دارایی است.
8. اندازهگیری پس از شناخت واحد تجاری باید یکی از دو روش “بهای تمام شده” یا “تجدید ارزیابی” را بهعنوان رویه حسابداری خود انتخاب کند و آن را در مورد تمام اقلام یک طبقه داراییهای ثابت مشهود بهکار گیرد.
9. استهلاک چنانچه بهای تمام شده هر جزء یک دارایی ثابت مشهود در مقایسه با کل بهای تمام شده آن دارایی بااهمیت باشد، آن جزء باید بهطور جداگانه مستهلک شود. مبلغ استهلاک هر دوره باید در صورت سود و زیان منعکس شود.
10. کاهش ارزش واحد تجاری برای تعیین کاهش ارزش دارایی ثابت مشهود، الزامات استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان “کاهش ارزش داراییها” را بکار میگیرد.
11. جبران خسارت جبران خسارت وارده به داراییهای ثابت مشهود توسط اشخاص ثالث باید در سود و زیان دورهای که وصول آن محتمل و مبلغ آن بهگونهای اتکاپذیر قابل اندازهگیری میشود، شناسايي گردد.
12. برکناری دائمی و واگذاری یک قلم دارایی ثابت مشهود در زمان واگذاری یا هنگامی که بهطور دائمی بلااستفاده میشود و هیچ منافع اقتصادی آتی از واگذاری آن انتظار نمیرود، باید از ترازنامه حذف شود.
13. افشا مواردی مانند مبانی اندازهگیری مورد استفاده، روشهای استهلاک، عمر مفید یا نرخهای استهلاک، مبلغ دفتری، و استهلاک انباشته در ابتدا و انتهای دوره باید برای هر طبقه از داراییهای ثابت مشهود در صورتهای مالی افشا شود.
14. تاریخ اجرا و مطابقت با استانداردهای بینالمللی الزامات این استاندارد در مورد کلیه صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ 1/1/1386 و بعد از آن شروع میشود، لازمالاجراست. با اجرای این استاندارد، مفاد استاندارد بینالمللی حسابداری شماره 16 نیز رعایت میشود.
4o