مجموعه سؤالات چهارگزینهای مفهومی و تحلیلی استاندارد 37 ابزارهای مالی: افشا
استاندارد 37 – سؤالات چهارگزینهای مفهومی و تحلیلی ابزارهای مالی: افشا
1. کدامیک از موارد زیر، بیانگر دلیل اصلی الزام افشای اطلاعات درباره اهمیت ابزارهای مالی در صورتهای مالی طبق استاندارد ۳۷ است؟
الف) صرفاً ارائه اطلاعات درباره ریسکهای بازار به کاربران
ب) تسهیل ارزیابی جامع وضعیت مالی و ریسکهای مرتبط برای استفادهکنندگان صورتهای مالی
ج) رعایت الزامات استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی بدون توجه به نیازهای داخلی
د) تمرکز بر اطلاعات کمی ابزارهای مالی بدون توجه به افشاهای کیفی
2. اگر یک دارایی مالی به عنوان وثیقه برای یک بدهی قرار گرفته باشد، طبق استاندارد ۳۷، واحد تجاری موظف است در کدام حالت اطلاعات مربوط به این وثیقه را افشا نماید؟
الف) فقط اگر وثیقه منجر به تهاتر دارایی و بدهی شود
ب) تنها در صورتی که ارزش منصفانه دارایی از ارزش دفتری کمتر باشد
ج) همواره، صرفنظر از اینکه وثیقه منجر به تهاتر شود یا خیر
د) فقط زمانی که دارایی مالی کاهش ارزش یافته باشد
3. در افشای ریسک اعتباری، حداکثر میزان آسیبپذیری واحد تجاری از ریسک اعتباری چگونه تعیین میشود؟
الف) برابر با مبلغ دفتری دارایی مالی پس از کسر هرگونه تهاتر و زیان کاهش ارزش
ب) معادل ارزش منصفانه دارایی مالی در بازار فعال
ج) فقط بر اساس وثیقههای نگهداریشده برای دارایی مالی
د) معادل مجموع کل داراییها و بدهیهای واحد تجاری
4. کدام شیوه افشای ریسک نقدینگی طبق استاندارد ۳۷ بهدرستی بیان شده است؟
الف) تنها ارائه تجزیه سررسید بدهیهای مالی بدون توضیح درباره مدیریت ریسک
ب) ارائه تجزیه سررسید بدهیهای مالی و تشریح نحوه مدیریت ریسک نقدینگی
ج) افشای صرفاً اطلاعات مربوط به بدهیهای کوتاهمدت
د) صرفاً ارائه اطلاعات درباره قراردادهای تضمین مالی صادرشده
5. اگر واحد تجاری دارایی مالی را انتقال دهد اما همچنان برخی تعهدات قراردادی مرتبط با آن دارایی را حفظ کند، طبق استاندارد ۳۷ کدام مفهوم کاربرد دارد؟
الف) انتقال کامل و قطع شناخت دارایی مالی
ب) عدم انتقال و تداوم شناخت دارایی مالی
ج) مشارکت مستمر در دارایی مالی انتقالیافته
د) تهاتر خودکار داراییها و بدهیها
6. طبق استاندارد ۳۷، در تعیین تحلیل حساسیت برای ریسک بازار، کدام جمله صحیح است؟
الف) تحلیل حساسیت باید فقط بدترین سناریوها را منعکس کند.
ب) تحلیل حساسیت باید صرفاً اثر تغییر در نرخ سود را نشان دهد.
ج) تحلیل حساسیت باید اثر تغییرات محتمل و معقول متغیر ریسک را بر سود یا زیان و حقوق مالکانه افشا کند.
د) واحد تجاری ملزم به افشای تحلیل حساسیت برای ابزارهای مالکانه نیست.
7. در افشای تهاتر داراییهای مالی و بدهیهای مالی، کدام شرط برای افشای مبالغ مشمول توافق خالصسازی جامع قابل اعمال لازم است؟
الف) فقط ابزارهای مالی تهاتر شده طبق استاندارد حسابداری ۳۶ افشا شوند.
ب) تمام ابزارهای مالی مشمول توافق خالصسازی جامع قابل اعمال، صرفنظر از تهاتر یا عدم تهاتر، افشا شوند.
ج) صرفاً ابزارهایی که وثیقه دارند افشا شوند.
د) فقط ابزارهای مشتقه افشا شوند.
8. طبق رهنمودهای افشای کمی ریسک اعتباری، اگر واحد تجاری تضمین مالی اعطا کند، حداکثر آسیبپذیری ناشی از ریسک اعتباری چگونه محاسبه میشود؟
الف) معادل مبلغ دفتری بدهی مربوطه
ب) برابر با بیشترین مبلغی که ممکن است واحد تجاری مجبور به پرداخت شود، حتی اگر بیش از مبلغ شناساییشده باشد
ج) فقط بر اساس مبلغ تضمین دریافتی
د) معادل ارزش منصفانه تضمین مالی در بازار
9. اگر تحلیل حساسیت افشاشده برای ریسک بازار، بهدرستی بیانگر ریسک ابزار مالی نباشد، واحد تجاری طبق استاندارد ۳۷ موظف است چه اقدامی انجام دهد؟
الف) هیچ اقدامی لازم نیست
ب) صرفاً باید روش تحلیل حساسیت را تغییر دهد
ج) باید این موضوع و دلیل عدم انطباق تحلیل حساسیت با ریسک را افشا کند
د) فقط اطلاعات کمی را به روز کند
10. کدامیک از موارد زیر در خصوص افشای ارزش منصفانه ابزارهای مالی طبق استاندارد ۳۷ صحیح است؟
الف) همیشه افشای ارزش منصفانه الزامی است، حتی اگر تعیین آن غیر قابل اتکا باشد
ب) اگر تعیین ارزش منصفانه غیرقابل اتکا باشد، باید اطلاعاتی برای قضاوت درباره تفاوت احتمالی با مبلغ دفتری ارائه شود
ج) فقط برای ابزارهای مالی دارای قیمت اعلامشده در بازار فعال افشا میشود
د) افشای ارزش منصفانه فقط در صورت درخواست حسابرس الزامی است
پاسخ تشریحی سؤالات
1- گزینه ب: هدف استاندارد، ارائه اطلاعات برای ارزیابی جامع اهمیت ابزارهای مالی و ریسکهای مرتبط است. گزینههای الف و د محدودنگر و گزینه ج صرفاً به تطبیق با استانداردهای بینالمللی اشاره دارد.
2- گزینه ج: طبق استاندارد، افشای اطلاعات وثیقه همواره لازم است؛ نه فقط در شرایط تهاتر یا کاهش ارزش. گزینههای دیگر دامنه افشا را محدود میکنند.
3- گزینه الف: حداکثر آسیبپذیری ریسک اعتباری برابر با مبلغ دفتری پس از کسر تهاتر و زیان کاهش ارزش است. سایر گزینهها یا فقط ارزش منصفانه یا جمع کل داراییها و بدهیها را ملاک قرار میدهند که صحیح نیست.
4- گزینه ب: افشای ریسک نقدینگی مستلزم هم ارائه تجزیه سررسید بدهیها و هم تشریح مدیریت ریسک است. گزینه الف ناقص و گزینههای ج و د محدودکنندهاند.
5- گزینه ج: اگر بعد از انتقال، برخی حقوق یا تعهدات نگه داشته شود، مفهوم مشارکت مستمر مصداق دارد. انتقال کامل یا عدم انتقال صحیح نیست و تهاتر خودکار بیربط است.
6- گزینه ج: افشای تحلیل حساسیت باید نشاندهنده آثار تغییرات محتمل و معقول متغیرهای ریسک بر سود یا زیان و حقوق مالکانه باشد. گزینه الف (بدترین سناریو) و ب (صرفاً نرخ سود) و د (ابزارهای مالکانه) صحیح نیستند.
7- گزینه ب: افشا باید همه ابزارهای مالی مشمول توافق خالصسازی جامع قابل اعمال را دربرگیرد؛ نه فقط ابزارهای تهاتر شده یا صرفاً ابزارهای مشتقه یا دارای وثیقه.
8- گزینه ب: در مورد تضمین مالی، حداکثر آسیبپذیری معادل بیشترین مبلغی است که در صورت اجرا باید پرداخت شود؛ حتی اگر بیش از مبلغ شناساییشده باشد. سایر گزینهها دامنه را محدود یا اشتباه تفسیر میکنند.
9- گزینه ج: در چنین وضعیتی طبق استاندارد باید موضوع و دلیل عدم انطباق تحلیل حساسیت با ریسک واقعی افشا شود. سایر گزینهها کافی یا الزامی نیستند.
10- گزینه ب: اگر ارزش منصفانه قابل اتکا نباشد، باید اطلاعاتی برای قضاوت کاربران درباره تفاوت احتمالی با مبلغ دفتری ارائه شود. افشای همیشگی یا فقط برای قیمت بازار فعال یا صرفاً به درخواست حسابرس صحیح نیست.
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی و تحلیلی استاندارد حسابداری شماره ۳۶: ابزارهای مالی و ارائه
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی مالیات بر درآمد در استاندارد ۳۵