مجموعه تستهای مفهومی مشارکتها در استاندارد حسابداری ۴۰
استاندارد ۴۰ – سؤالات چهارگزینهای مفهومی مشارکتها
سؤال ۱: در کدام حالت زیر، یک مشارکت از نوع “عملیات مشترک” طبقهبندی میشود؟
الف) طرفها فقط نسبت به خالص داراییهای مشارکت حق دارند.
ب) طرفها نسبت به داراییها و بدهیهای مشارکت، حقوق و تعهدات دارند.
ج) طرفها تنها به میزان سرمایهگذاری خود در مشارکت، متعهد هستند.
د) طرفها هیچگونه حق یا تعهد مستقیمی نسبت به داراییها و بدهیهای مشارکت ندارند.
سؤال ۲: اگر سهامداران الف، ب و پ به ترتیب ۵۰٪، ۳۰٪ و ۲۰٪ حق رأی داشته باشند و برای تصمیمگیری درباره فعالیتهای مربوط، حداقل ۷۵٪ آرا لازم باشد، کنترل مشترک چگونه تعیین میشود؟
الف) الف به تنهایی کنترل دارد.
ب) الف و ب دارای کنترل مشترک هستند.
ج) الف و پ دارای کنترل مشترک هستند.
د) هیچ گروهی کنترل مشترک ندارد.
سؤال ۳: کدام یک از موارد زیر، بهدرستی تفاوت اساسی بین عملیات مشترک و مشارکت خاص را بیان میکند؟
الف) عملیات مشترک فقط برای پروژههای کوتاهمدت استفاده میشود، مشارکت خاص برای بلندمدت.
ب) در عملیات مشترک، طرفها نسبت به داراییها و بدهیها حق و تعهد دارند؛ در مشارکت خاص نسبت به خالص داراییها.
ج) عملیات مشترک نیازی به قرارداد مکتوب ندارد، مشارکت خاص دارد.
د) در عملیات مشترک، فقط یکی از طرفها تصمیمگیرنده است، در مشارکت خاص تصمیمات جمعی است.
سؤال ۴: در صورت ایجاد تغییر در واقعیتها و شرایط مشارکت، واحد تجاری باید:
الف) تغییری در طبقهبندی مشارکت ایجاد نکند.
ب) نوع مشارکت را فقط در پایان سال مالی ارزیابی مجدد کند.
ج) نوع مشارکت را مجدداً ارزیابی کند.
د) فقط پس از انحلال مشارکت، طبقهبندی را ارزیابی کند.
سؤال ۵: در یک مشارکت سازماندهیشده از طریق شخصیت جداگانه، اگر قرارداد مشخص نکند که طرفها نسبت به داراییها و بدهیها حقوق و تعهداتی دارند و سایر واقعیتها و شرایط نشاندهنده حقوق و تعهدات طرفها باشد، مشارکت از چه نوعی است؟
الف) همیشه مشارکت خاص است.
ب) ممکن است عملیات مشترک باشد.
ج) همیشه عملیات مشترک است.
د) هیچگاه عملیات مشترک نیست.
سؤال ۶: کدام یک در شناسایی منافع مجری عملیات مشترک در صورتهای مالی الزامی نیست؟
الف) داراییهای خود شامل سهم از داراییهای مشترک
ب) بدهیهای خود شامل سهم از بدهیهای مشترک
ج) سهم از درآمد عملیاتی حاصل از فروش محصولات توسط عملیات مشترک
د) کل درآمد عملیاتی عملیات مشترک بدون توجه به سهم خود
سؤال ۷: اگر واحد تجاری منافع خود را در عملیات مشترکی که فعالیت آن تشکیلدهنده یک فعالیت تجاری است تحصیل کند، برای شناسایی این منافع باید:
الف) صرفاً طبق استاندارد حسابداری ۱۵ اقدام کند.
ب) اصول حسابداری ترکیبهای تجاری را طبق استاندارد ۳۸ (در صورت عدم تناقض) رعایت کند.
ج) فقط مخارج تحصیل را به عنوان دارایی شناسایی کند.
د) تنها سهم خود از داراییها را بدون توجه به بدهیها شناسایی کند.
سؤال ۸: اگر یک طرف در عملیات مشترک سهیم باشد اما کنترل مشترک بر آن نداشته باشد و نسبت به داراییها و بدهیهای عملیات مشترک حقوق و تعهدات داشته باشد، باید:
الف) هیچگونه شناسایی در صورتهای مالی انجام ندهد.
ب) منافع خود را طبق بندهای ۲۰ تا ۲۳ استاندارد ۴۰ شناسایی کند.
ج) فقط درآمد حاصل از مشارکت را شناسایی کند.
د) منافع خود را صرفاً طبق استاندارد ۱۵ شناسایی کند.
سؤال ۹: اگر مجری عملیات مشترک داراییهایی را به عملیات مشترک بفروشد و سایر طرفها نیز مجری عملیات مشترک باشند، سود شناسایی چگونه انجام میشود؟
الف) کل سود فروش شناسایی میشود.
ب) هیچ سودی شناسایی نمیشود.
ج) سود فقط به میزان منافع سایر طرفها شناسایی میشود.
د) سود براساس درصد مالکیت مجری عملیات مشترک شناسایی میشود.
سؤال ۱۰: در صورتهای مالی جداگانه، شریک خاص باید منافع خود در مشارکت خاص را:
الف) طبق روش ارزش ویژه شناسایی کند.
ب) طبق استاندارد ۱۵ شناسایی کند.
ج) طبق بند ۱۰ استاندارد ۱۸ شناسایی کند.
د) صرفاً به عنوان بدهی شناسایی کند.
پاسخ تشریحی سؤالات
۱. گزینه ب صحیح است.
فقط زمانی که طرفها نسبت به داراییها و بدهیهای مشارکت، حقوق و تعهدات دارند، مشارکت به عنوان عملیات مشترک طبقهبندی میشود. گزینههای الف و د مربوط به مشارکت خاص و غیرمشارکت است و گزینه ج مربوط به تعهد محدود است که صرفاً ملاک عملیات مشترک نیست.
۲. گزینه ب صحیح است.
با توجه به الزام ۷۵٪ آرا، فقط با توافق الف و ب مجموع آرا به ۸۰٪ میرسد و امکان تصمیمگیری وجود دارد؛ پس این دو نفر کنترل مشترک دارند. گزینه الف و ج اشتباهاند چون الف به تنهایی یا با پ به اکثریت نمیرسد.
۳. گزینه ب صحیح است.
تفاوت اساسی این است که در عملیات مشترک، حقوق و تعهدات نسبت به داراییها و بدهیهاست اما در مشارکت خاص نسبت به خالص داراییها؛ گزینههای دیگر صحیح نیستند یا ربطی به اصل تفکیک ندارند.
۴. گزینه ج صحیح است.
استاندارد تصریح میکند که در صورت تغییر واقعیتها و شرایط، نوع مشارکت باید مجدداً ارزیابی شود. گزینههای دیگر با الزامات استاندارد مطابقت ندارند.
۵. گزینه ب صحیح است.
ارزیابی سایر واقعیتها و شرایط میتواند نشان دهد که مشارکت عملیات مشترک است، حتی اگر قرارداد صراحت نداشته باشد؛ لذا گزینه الف و ج مطلقاً صحیح نیستند و گزینه د خلاف متن است.
۶. گزینه د صحیح است.
مجری عملیات مشترک فقط باید سهم خود را از درآمدهای عملیاتی شناسایی کند، نه کل درآمد را؛ گزینههای الف تا ج همگی جزء الزامات استاندارد هستند.
۷. گزینه ب صحیح است.
باید اصول ترکیبهای تجاری طبق استاندارد ۳۸ (در صورت عدم تناقض با استاندارد ۴۰) رعایت شود؛ گزینههای دیگر یا ناقص یا اشتباهاند.
۸. گزینه ب صحیح است.
اگر حقوق و تعهدات نسبت به داراییها و بدهیها داشته باشد، باید بندهای ۲۰ تا ۲۳ رعایت شود؛ نه صرفاً درآمد یا طبق استاندارد ۱۵.
۹. گزینه ج صحیح است.
فقط به میزان منافع سایر طرفها، سود شناسایی میشود. کل سود یا عدم شناسایی یا درصد مالکیت مجری عملیات مشترک صحیح نیست.
۱۰. گزینه ج صحیح است.
طبق استاندارد، شریک خاص باید منافع خود را در صورتهای مالی جداگانه بر اساس بند ۱۰ استاندارد ۱۸ شناسایی کند؛ روش ارزش ویژه و استاندارد ۱۵ مربوط به دیگر موقعیتهاست.
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی و تحلیلی استاندارد حسابداری شماره 39 درباره کنترل و صورتهای مالی تلفیقی
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی و تحلیلی استاندارد ۳۸: ترکیبهای تجاری
مطالعه پیشنهادی: مجموعه سؤالات چهارگزینهای مفهومی و تحلیلی استاندارد 37 ابزارهای مالی: افشا
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی و تحلیلی استاندارد حسابداری شماره ۳۶: ابزارهای مالی و ارائه
مطالعه پیشنهادی: مجموعه تستهای مفهومی مالیات بر درآمد در استاندارد ۳۵