شفاف‌سازی و تضمین کیفیت در گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای

گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای (تجدیدنظرشده)

مقدمه

گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای به فرآیند تهیه و ارائه اطلاعات مالی در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر از یک دوره مالی سالانه اطلاق می‌شود که معمولاً به صورت سه‌ماهه، شش‌ماهه یا نه‌ماهه انجام می‌پذیرد. هدف اصلی این نوع گزارشگری، ارائه اطلاعات به‌موقع و مرتبط درباره عملکرد سودآوری، وضعیت مالی، نقدینگی و جریان‌های وجوه نقد واحد تجاری است تا استفاده‌کنندگان از قبیل سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایر ذینفعان بتوانند تصمیمات اقتصادی دقیق‌تر و به موقع اتخاذ نمایند. با این حال، گزارشگری میان‌دوره‌ای به دلیل حجم کمتر اطلاعات و نیاز به برآوردهای بیشتر نسبت به گزارشگری سالانه، اغلب از نظر قابلیت اتکا در سطح پایین‌تری قرار دارد. این موضوع به دلیل محدودیت زمانی در جمع‌آوری و پردازش داده‌ها و نیز عدم تکمیل برخی رویدادها و معاملات در پایان دوره میان‌دوره‌ای است.

هدف و دامنه کاربرد

هدف اصلی استاندارد گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای (تجدیدنظرشده) تعیین چارچوبی دقیق برای تهیه، ارائه و افشای صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای است که بتواند کیفیت و قابلیت مقایسه اطلاعات مالی را حفظ کند. این استاندارد برای تمامی واحدهای تجاری که صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای تهیه می‌کنند، اعم از اجباری یا اختیاری، کاربرد دارد. همچنین مراجع قانونی و نهادهای ناظر، به ویژه سازمان بورس اوراق بهادار، گروه‌هایی از واحدهای تجاری را که اوراق بهادارشان در بازارهای عمومی معامله می‌شود، ملزم به ارائه گزارش‌های مالی میان‌دوره‌ای با تناوب مشخص (مانند سه‌ماهه یا شش‌ماهه) می‌نمایند.

تعاریف و مفاهیم کلیدی

  • گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای (Interim Financial Reporting): فرآیند ارائه اطلاعات مالی مربوط به دوره‌های کوتاه‌تر از دوره مالی سالانه.
  • صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای (Interim Financial Statements): مجموعه‌ای کامل یا فشرده از صورت‌های مالی که برای دوره‌های میان‌دوره‌ای تهیه می‌شود.
  • رویه‌های حسابداری (Accounting Policies): روش‌ها و اصولی که برای تهیه صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای باید مشابه با آنچه در صورت‌های مالی سالانه به کار رفته است، استفاده شوند.
  • تداوم فعالیت (Going Concern): ارزیابی مدیریت درباره توانایی واحد تجاری در ادامه فعالیت‌های خود در آینده قابل پیش‌بینی که باید در صورت وجود هر گونه عدم اطمینان قابل توجه افشا گردد.

محتوای گزارش مالی میان‌دوره‌ای

صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای می‌تواند به دو صورت ارائه شود: مجموعه کامل صورت‌های مالی که شامل ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت سود و زیان جامع، صورت تغییرات در حقوق مالکانه، صورت جریان وجوه نقد و یادداشت‌های توضیحی است؛ و مجموعه فشرده که حداقل شامل ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت سود و زیان جامع، صورت جریان وجوه نقد و گزیده‌ای از یادداشت‌های توضیحی می‌باشد. هدف از این گزارش‌ها به‌روزرسانی اطلاعات کامل صورت‌های مالی سالانه با تمرکز بر تغییرات، رویدادها و شرایط جدید به منظور جلوگیری از تکرار غیرضروری اطلاعات قبلی است.

حداقل اجزای گزارش مالی میان‌دوره‌ای

  • صورت وضعیت مالی (ترازنامه)
  • صورت سود و زیان و سود و زیان جامع
  • صورت تغییرات در حقوق مالکانه
  • صورت جریان وجوه نقد

اصول و چارچوب تهیه صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای

در تهیه صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای، باید اصول و رویه‌های حسابداری به‌کار گرفته شده در صورت‌های مالی سالانه حفظ شود تا قابلیت مقایسه و پیوستگی اطلاعات تضمین گردد. نکات کلیدی شامل موارد زیر است:

  • استفاده از رویه‌های حسابداری یکسان؛ هرگونه تغییر در رویه‌های حسابداری پس از تاریخ آخرین صورت مالی سالانه باید به صورت شفاف و مستند در گزارش میان‌دوره‌ای افشا شود.
  • اندازه‌گیری‌ها برای گزارشگری میان‌دوره‌ای باید بر مبنای عملکرد از ابتدای سال مالی تا تاریخ پایان دوره میان‌دوره‌ای صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات میان‌دوره‌ای بر نتایج سالانه اثر نگذارد.
  • در برخی موارد خاص مانند هزینه‌های مالیات بر درآمد، ممکن است رویکرد متصل (Integral Approach) برای شناسایی درآمدها و هزینه‌ها به کار رود، اما روش غالب در گزارشگری میان‌دوره‌ای، روش منفصل (Discrete Approach) است.
  • استفاده از برآوردهای حسابداری در گزارش‌های میان‌دوره‌ای الزامی است و باید طوری انجام شود که هماهنگی با برآوردهای گزارش‌های سالانه حفظ گردد.

رویدادها و معاملات با اهمیت در دوره میان‌دوره‌ای

در صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای باید کلیه رویدادها و معاملات با اهمیت که در طول دوره میان‌دوره‌ای رخ داده‌اند به طور دقیق و کامل افشا شوند. همچنین، رویدادهای پس از پایان دوره میان‌دوره‌ای که می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر وضعیت مالی و عملکرد واحد تجاری داشته باشند باید در گزارش میان‌دوره‌ای ذکر گردند تا تصویر واقعی و جامعی از وضعیت واحد تجاری ارائه شود.

افشا و شفافیت در گزارشگری میان‌دوره‌ای

  • توضیح و تضمین صحت و یکنواختی برآوردها و رویه‌های حسابداری به کار رفته در گزارش میان‌دوره‌ای نسبت به آخرین صورت مالی سالانه.
  • شرح عملیات فصلی یا چرخه‌ای واحد تجاری که در دوره میان‌دوره‌ای گزارش شده است.
  • افشای تغییرات در سرمایه، انتشار یا بازخرید اوراق بهادار و سایر تغییرات مهم در حقوق مالکانه.
  • افشای انطباق صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای با استانداردهای حسابداری مربوطه و توضیح هر گونه استثنا یا تغییر در رویه‌ها.
  • افشای منابع اصلی عدم اطمینان در برآوردها و تاثیرات احتمالی آن‌ها بر دارایی‌ها و بدهی‌ها.

محدوده کاربرد و الزام ارائه گزارش میان‌دوره‌ای

این استاندارد الزام مشخصی در خصوص زمان تهیه و تناوب ارائه گزارش‌های میان‌دوره‌ای ندارد، اما معمولاً مراجع قانونی و نهادهای ناظر، به ویژه در واحدهای تجاری دارای اوراق بهادار عمومی، الزاماتی را برای ارائه گزارش‌های میان‌دوره‌ای در فواصل زمانی منظم، مانند سه‌ماهه یا شش‌ماهه، وضع می‌کنند. علاوه بر این، استاندارد برای واحدهای تجاری که به صورت اختیاری اقدام به تهیه گزارش میان‌دوره‌ای می‌کنند نیز کاربرد دارد و چارچوبی فراگیر برای تضمین کیفیت این گزارش‌ها ارائه می‌دهد.

تداوم فعالیت در گزارشگری میان‌دوره‌ای

مدیریت واحد تجاری موظف است در فرآیند تهیه گزارش‌های مالی میان‌دوره‌ای، ارزیابی دقیقی از توانایی واحد تجاری در ادامه فعالیت‌های خود انجام دهد. در صورت وجود هرگونه عدم اطمینان مهم در خصوص تداوم فعالیت، این موضوع باید به‌طور کامل و شفاف همراه با دلایل و مبنای تهیه صورت‌های مالی افشا گردد. فرض پایه در تهیه صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای بر تداوم فعالیت است، مگر اینکه مدیریت تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشد یا شواهد معتبری دال بر عدم تداوم فعالیت وجود داشته باشد.

جمع‌بندی

استاندارد گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای (تجدیدنظرشده) چارچوبی منسجم و کامل برای تهیه، ارائه و افشای صورت‌های مالی در دوره‌های کوتاه‌تر از دوره مالی سالانه فراهم می‌آورد. تأکید این استاندارد بر حفظ هماهنگی و یکنواختی رویه‌های حسابداری میان دوره‌ای با صورت‌های مالی سالانه، استفاده از برآوردهای حسابداری سازگار و شفافیت کامل در افشای اطلاعات با اهمیت است. رعایت این چارچوب موجب افزایش کیفیت اطلاعات مالی میان‌دوره‌ای، ارتقای قابلیت اتکاء آن‌ها و تسهیل تصمیم‌گیری‌های اقتصادی دقیق‌تر توسط استفاده‌کنندگان می‌شود.

مشاهده همه مطالب بلاگ

مطالعه پیشنهادی: اطلاعات کیفی برای تصمیم‌گیری‌های مدیریت اثربخش

مطالعه پیشنهادی: شفاف‌سازی جریان‌های نقدی خالص در گزارشگری مالی

مطالعه پیشنهادی: روش‌های نوین شناسایی درآمد در پیمان‌های بلندمدت و ساخت املاک

مطالعه پیشنهادی: رسیدگی دقیق اقلام درآمد و هزینه با تمرکز بر تعدیلات سنواتی

مطالعه پیشنهادی: حسابداری دارایی‌های نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *