خلاصه استاندارد حسابداری شماره 2 مربوط به صورت جریانهای نقدی
- هدف: این استاندارد اطلاعاتی درباره جریانهای نقدی واحد تجاری فراهم میکند که برای ارزیابی توانایی واحد در ایجاد نقد و معادلهای نقد و همچنین نیازهای آن مفید است. هدف آن تدوین الزامات ارائه اطلاعات درباره تغییرات تاریخی نقد و معادلهای نقد از طریق صورت جریانهای نقدی است.
- دامنه کاربرد: تمامی واحدهای تجاری موظف به تهیه و ارائه صورت جریانهای نقدی هستند، صرفنظر از ماهیت فعالیتهایشان. این صورت بهعنوان بخشی جدانشدنی از صورتهای مالی در هر دوره مالی ارائه میشود.
- منافع اطلاعات جریانهای نقدی: این اطلاعات به استفادهکنندگان کمک میکند تا تغییرات در خالص داراییها، ساختار مالی و توانایی واحد تجاری در ایجاد نقد و معادلهای نقد را ارزیابی کنند. همچنین، امکان مقایسه بین واحدهای تجاری مختلف را فراهم میسازد.
- تعاریف: اصطلاحات مهمی مانند “نقد”، “معادلهای نقد”، “جریانهای نقدی”، “فعالیتهای عملیاتی”، “فعالیتهای سرمایهگذاری” و “فعالیتهای تأمین مالی” تعریف شدهاند.
- نقد و معادلهای نقد: این موارد شامل نقد در دسترس و سرمایهگذاریهای کوتاهمدتی هستند که بهسرعت قابل تبدیل به نقد باشند. سرمایهگذاریهایی که با هدف سرمایهگذاری بلندمدت انجام میشوند، بهعنوان معادل نقد شناخته نمیشوند.
- ارائه صورت جریانهای نقدی: جریانهای نقدی باید بر اساس فعالیتهای عملیاتی، سرمایهگذاری و تأمین مالی طبقهبندی شوند. اطلاعات جریانهای نقدی میتواند به روش مستقیم یا غیرمستقیم ارائه شود.
- فعالیتهای عملیاتی: شامل فعالیتهایی است که بهطور مستقیم به ایجاد درآمد عملیاتی واحد تجاری مرتبط است. مثالهایی از جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیاتی شامل دریافتهای نقدی از فروش کالاها و خدمات و پرداختهای نقدی به کارکنان است.
- فعالیتهای سرمایهگذاری: افشای جداگانه این فعالیتها اهمیت دارد زیرا نشاندهنده میزان مخارج برای تحصیل منابع و ایجاد سودهای آتی است.
- فعالیتهای تأمین مالی: افشای جریانهای نقدی حاصل از این فعالیتها به تأمینکنندگان منابع مالی کمک میکند تا ادعاهای خود را نسبت به جریانهای نقدی آتی پیشبینی کنند.
- گزارشگری جریانهای نقدی: واحدهای تجاری باید جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیاتی را به روش مستقیم یا غیرمستقیم گزارش کنند.
- جریانهای نقدی ارزی: این جریانها باید به واحد پول عملیاتی واحد تجاری ثبت و تسعیر شوند.
- سود تسهیلات و سود تقسیمی: جریانهای نقدی حاصل از این موارد باید جداگانه افشا شوند و معمولاً بهعنوان جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیاتی یا تأمین مالی طبقهبندی میشوند.
- مالیات بر درآمد: جریانهای نقدی حاصل از مالیات بر درآمد باید جداگانه افشا و بهعنوان جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیاتی طبقهبندی شوند.
- سرمایهگذاری در واحدهای تجاری فرعی: جریانهای نقدی با این واحدها باید در صورت جریانهای نقدی سرمایهگذار گزارش شود.
- تغییر در منافع مالکیت: مجموع جریانهای نقدی حاصل از تحصیل یا از دست دادن کنترل واحدهای تجاری فرعی باید جداگانه ارائه شود.
- معاملات غیرنقدی: معاملات غیرنقدی نباید در صورت جریانهای نقدی انعکاس یابد، اما باید در صورتهای مالی بهگونهای افشا شوند که تمام اطلاعات مربوط به این معاملات ارائه شود.
- اجزای نقد و معادلهای نقد: واحد تجاری باید اجزای تشکیلدهنده نقد و معادلهای نقد را افشا کند و صورت تطبیق این مبالغ در صورت جریانهای نقدی را ارائه دهد.
- سایر موارد افشا: واحد تجاری باید ماندههای بااهمیت نقد و معادلهای نقد نگهداریشده که برای استفاده گروه در دسترس نیست را افشا کند.
- تاریخ اجرا: الزامات این استاندارد برای صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ 1398/1/1 و بعد از آن شروع میشود، لازمالاجراست.
- مطابقت با استانداردهای بینالمللی: با اجرای این استاندارد، مفاد استاندارد بینالمللی حسابداری 7 نیز رعایت میشود.
- کنارگذاری استاندارد حسابداری قبلی: استاندارد حسابداری 2 (مصوب 1397) جایگزین استاندارد قبلی مصوب 1379 شده است.
این خلاصه شامل تمام نکات اصلی و مفاهیم اساسی استاندارد حسابداری 2 مربوط به صورت جریانهای نقدی است.