خلاصه استاندارد حسابداری شماره 16: آثار تغییرات نرخ ارز

استاندارد حسابداری شماره 16 به بررسی نحوه تأثیر تغییرات نرخ ارز بر صورت‌های مالی واحدهای تجاری می‌پردازد. این استاندارد راهنمایی می‌کند که چگونه واحدهای تجاری معاملات ارزی و عملیات خارجی خود را در صورت‌های مالی منعکس کنند و چگونه این صورت‌ها را به واحد پول گزارشگری تسعیر نمایند.

هدف

هدف اصلی این استاندارد، تعیین نحوه ثبت و گزارش معاملات ارزی و عملیات خارجی در صورت‌های مالی یک واحد تجاری و همچنین نحوه تسعیر این صورت‌ها به واحد پول گزارشگری است. دو موضوع اصلی که این استاندارد به آنها می‌پردازد، نرخ مورد استفاده برای تسعیر و چگونگی انعکاس آثار تغییرات نرخ ارز در صورت‌های مالی است.

دامنه کاربرد

الزامات این استاندارد در موارد زیر کاربرد دارد:

  • حسابداری معاملات و مانده‌حساب‌های ارزی
  • تسعیر نتایج عملکرد و وضعیت مالی عملیات خارجی که به روش تلفیق یا ارزش ویژه در صورت‌های مالی منظور می‌شود.
  • تسعیر نتایج عملکرد و وضعیت مالی واحد تجاری به واحد پول گزارشگری.

تعاریف

این استاندارد برخی اصطلاحات کلیدی را تعریف می‌کند:

  • ارز: هر واحد پولی به غیر از واحد پول عملیاتی واحد تجاری.
  • ارزش منصفانه: قیمتی که در معامله‌ای منظم بین فعالان بازار برای یک دارایی یا بدهی پرداخت یا دریافت می‌شود.
  • اقلام پولی: واحدهای پولی یا دارایی‌ها و بدهی‌هایی که به تعداد ثابت یا معینی از واحد پول دریافت یا پرداخت می‌شوند.
  • تسعیر: فرآیندی که طی آن اطلاعات مالی مبتنی بر ارز به واحد پول گزارشگری تبدیل می‌شود.
  • تفاوت تسعیر: تفاوت ناشی از تسعیر ارز به نرخ‌های مختلف.
  • خالص سرمایه‌گذاری در عملیات خارجی: میزان منافع واحد تجاری گزارشگر در خالص دارایی‌های عملیات خارجی.

گزارش معاملات ارزی

  1. شناخت اولیه: معاملات ارزی باید در زمان شناخت اولیه با استفاده از نرخ ارز در تاریخ معامله به واحد پول عملیاتی ثبت شوند.
  2. گزارشگری پس از شناخت اولیه: در پایان هر دوره، اقلام پولی ارزی باید به نرخ ارز در پایان دوره تسعیر شوند و اقلام غیر پولی به نرخ ارز در تاریخ معامله یا ارزش منصفانه ثبت شوند.
  3. شناخت تفاوت‌های تسعیر: تفاوت‌های ناشی از تسعیر یا تسویه اقلام پولی ارزی باید در سود یا زیان دوره شناسایی شوند، مگر در شرایط خاص.

استفاده از واحد پول گزارشگری متفاوت

واحدهای تجاری می‌توانند صورت‌های مالی خود را به هر واحد پولی ارائه کنند. اگر واحد پول گزارشگری متفاوت از واحد پول عملیاتی باشد، نتایج عملکرد و وضعیت مالی واحد تجاری باید به واحد پول گزارشگری تسعیر شود.

افشا

واحدهای تجاری باید موارد زیر را افشا کنند:

  • مبلغ تفاوت‌های تسعیر که در صورت سود و زیان شناسایی شده است.
  • خالص تفاوت‌های تسعیر شناسایی شده در سایر اقلام سود و زیان جامع و ارائه شده در حقوق مالکانه.

تاریخ اجرا

الزامات این استاندارد برای صورت‌های مالی دوره‌های مالی که از 1401/01/01 و پس از آن شروع می‌شوند، لازم‌الاجرا است.

مطابقت با استانداردهای بین‌المللی

با اجرای این استاندارد، الزامات استاندارد بین‌المللی حسابداری شماره 21 با عنوان “آثار تغییرات نرخ ارز” نیز رعایت می‌شود، به استثنای برخی موارد خاص.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *