خلاصه استاندارد حسابداری شماره 10 – حسابداری کمک‌های بلاعوض دولت

دامنه کاربرد: این استاندارد برای حسابداری کمک‌های بلاعوض دولت و سایر کمک‌های دولتی استفاده می‌شود و می‌تواند به‌عنوان الگوی حسابداری برای کمک‌های غیر دولتی نیز به کار گرفته شود.

تعاریف:

  • دولت: شامل وزارتخانه‌ها، نهادها، و مؤسسات دولتی است.
  • کمک‌های بلاعوض دولت: انتقال دارایی یا جلوگیری از خروج آن از واحد تجاری با رعایت برخی شرایط.

ماهیت کمک‌های بلاعوض: کمک‌های دولت به منظور تشویق یا حمایت از واحدهای تجاری اعطا می‌شود و شامل اشکال مختلفی از جمله حمایت مالی اضطراری، تأمین مالی فعالیت‌ها، یا خرید و ساخت دارایی‌های غیرجاری است.

شناخت کمک‌های بلاعوض: کمک‌های دولت زمانی شناسایی می‌شوند که جریان منافع اقتصادی آتی محتمل باشد، مبلغ کمک قابل اندازه‌گیری باشد، و مخارج مرتبط به کمک به شکل اتکاپذیر قابل اندازه‌گیری باشد.

کمک‌های بلاعوض غیرپولی: در صورتی که کمک‌ها به شکل دارایی‌های غیرپولی مثل زمین یا ساختمان اعطا شوند، باید به ارزش منصفانه ثبت شوند.

انعکاس در ترازنامه: کمک‌های بلاعوضی که به‌عنوان بدهی شناسایی می‌شوند باید تحت عنوان “مانده تعهدات مرتبط با کمک بلاعوض” در ترازنامه ثبت شوند.

انعکاس در صورت سود و زیان: کمک‌های بلاعوض در صورت سود و زیان به‌عنوان درآمد عملیات جاری یا غیرعملیاتی ثبت می‌شوند. بسته به ماهیت کمک، آن‌ها می‌توانند به‌صورت کسر از بهای تمام شده یا افزایش مبلغ فروش ثبت شوند.

افشا: واحد تجاری باید تأثیر کمک‌های بلاعوض بر نتایج دوره جاری و دوره‌های آتی را افشا کند و در صورت وجود بدهی‌های احتمالی مربوط به کمک‌های قابل استرداد، آن‌ها را گزارش دهد.

تاریخ اجرا: این استاندارد از 1380/1/1 لازم‌الاجرا شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *