خلاصه استاندارد حسابداری شماره 1 (ارائه صورتهای مالی)
استاندارد حسابداری 1 با عنوان “ارائه صورتهای مالی” یک چارچوب جامع برای تهیه و ارائه صورتهای مالی با مقاصد عمومی فراهم میکند که هدف آن ارائه اطلاعات مالی مربوط، قابل اتکا و قابل مقایسه برای استفادهکنندگان مختلف از جمله سرمایهگذاران، اعتباردهندگان، و سایر ذینفعان است. این استاندارد در سال 1397 تجدیدنظر شده و از ابتدای سال 1398 لازمالاجرا شده است. در ادامه به بررسی کاملتر و مفصلتر مفاهیم و الزامات این استاندارد میپردازیم.
1. هدف استاندارد
استاندارد حسابداری 1 به منظور تعیین اصول کلی برای ارائه صورتهای مالی با مقاصد عمومی تدوین شده است. این اصول بهگونهای طراحی شدهاند که امکان مقایسه صورتهای مالی دورههای مختلف یک واحد تجاری و همچنین مقایسه آن با سایر واحدهای تجاری را فراهم کنند.
2. دامنه کاربرد
این استاندارد برای تمام واحدهای تجاری که صورتهای مالی خود را بر اساس استانداردهای حسابداری تهیه میکنند، الزامی است. واحدهای تجاری غیرانتفاعی و واحدهایی که فاقد حقوق مالکانه هستند نیز میتوانند با اعمال تغییرات جزئی در عناوین صورتهای مالی خود، از این استاندارد استفاده کنند.
3. تعاریف
برخی تعاریف کلیدی در این استاندارد شامل موارد زیر است:
- صورتهای مالی با مقاصد عمومی: صورتهایی که هدف آنها تأمین نیازهای اطلاعاتی استفادهکنندگانی است که توانایی ملزم کردن واحد تجاری به تهیه گزارشهای خاص را ندارند.
- اهمیت: عدم ارائه یا ارائه نادرست اطلاعات در صورتی بااهمیت است که بتواند بر تصمیمات اقتصادی استفادهکنندگان تأثیر بگذارد.
4. مجموعه کامل صورتهای مالی
مجموعه کامل صورتهای مالی شامل موارد زیر است:
- صورت وضعیت مالی
- صورت سود و زیان
- صورت سود و زیان جامع
- صورت تغییرات در حقوق مالکانه
- صورت جریانهای نقدی
- یادداشتهای توضیحی
5. ویژگیهای عمومی
- ارائه منصفانه و رعایت استانداردهای حسابداری: صورتهای مالی باید وضعیت مالی و عملکرد مالی واحد تجاری را به طور منصفانه ارائه دهند. این موضوع مستلزم بیان صادقانه اثرات معاملات، سایر رویدادها و شرایط است.
- تداوم فعالیت: فرض میشود واحد تجاری به فعالیت خود ادامه میدهد مگر اینکه قصد توقف یا انحلال داشته باشد. این موضوع باید در تهیه صورتهای مالی مدنظر قرار گیرد.
- مبنای تعهدی حسابداری: واحد تجاری باید صورتهای مالی خود را بر مبنای تعهدی تهیه کند، به جز اطلاعات جریانهای نقدی که بر مبنای نقدی ارائه میشود.
- اهمیت و تجمیع: اقلامی که ماهیت یا کارکرد مشابه دارند باید بهصورت جداگانه ارائه شوند و اقلامی که ماهیت یا کارکرد متفاوت دارند باید بهصورت جداگانه و جداگانه تجمیع شوند.
- تهاتر: داراییها و بدهیها و همچنین درآمدها و هزینهها نباید تهاتر شوند، مگر اینکه استاندارد خاصی این کار را الزامی یا مجاز کند.
6. تناوب گزارشگری
واحد تجاری باید حداقل سالانه صورتهای مالی کامل ارائه کند. در صورتی که پایان دوره گزارشگری تغییر کند و دوره مالی کوتاهتر یا طولانیتر از یک سال شود، دلایل آن باید افشا شود.
7. اطلاعات مقایسهای
واحد تجاری باید اطلاعات مقایسهای دوره قبل را برای تمام مبالغ گزارششده در صورتهای مالی دوره جاری ارائه کند. در مواردی که نحوه ارائه یا طبقهبندی اقلام تغییر کند، مبالغ مقایسهای نیز باید تجدید طبقهبندی شوند.
8. ساختار و محتوا
- تشخیص صورتهای مالی: صورتهای مالی باید بهوضوح از سایر اطلاعات تفکیک شوند و بهطور مشخص عنوانگذاری شوند.
- صورت وضعیت مالی: صورت وضعیت مالی باید حداقل شامل اقلام اصلی مانند داراییهای ثابت مشهود، داراییهای نامشهود، داراییهای مالی، موجودیها، و بدهیهای مالی باشد. همچنین باید داراییها و بدهیها به جاری و غیرجاری طبقهبندی شوند.
- صورت سود و زیان: صورت سود و زیان باید شامل اقلامی چون درآمدهای عملیاتی، هزینههای مالی، سود یا زیان واحدهای تجاری وابسته و مالیات باشد.
- صورت سود و زیان جامع: این صورت شامل تمام اقلام سود و زیان دوره بهعلاوه سایر اقلام سود و زیان جامع است که در سایر استانداردها تعریف شدهاند.
- صورت تغییرات در حقوق مالکانه: این صورت باید تغییرات در حقوق مالکانه را شامل شود، از جمله سود و زیان جامع دوره، آورده مالکان و توزیع منابع بین آنها.
- صورت جریانهای نقدی: این صورت جریانهای نقدی ورودی و خروجی ناشی از فعالیتهای عملیاتی، سرمایهگذاری و تأمین مالی را نشان میدهد.
9. یادداشتهای توضیحی
یادداشتهای توضیحی بخش جداییناپذیر از صورتهای مالی است که شامل اطلاعاتی درباره مبنای تهیه صورتهای مالی، رویههای حسابداری، و سایر اطلاعات مرتبط است. یادداشتها باید بهگونهای سازماندهی شوند که به درک بهتر اطلاعات مندرج در صورتهای مالی کمک کنند.
10. افشای رویههای حسابداری
واحد تجاری باید مبنای اندازهگیری مورد استفاده و سایر رویههای حسابداری که برای درک صورتهای مالی ضروری است را افشا کند. همچنین باید اطلاعاتی درباره قضاوتهای مدیریت و منابع عدم اطمینان برآوردها ارائه شود.
11. مدیریت سرمایه
واحد تجاری باید اطلاعاتی را درباره اهداف، خط مشیها، و فرآیندهای مدیریت سرمایه افشا کند تا استفادهکنندگان بتوانند این موارد را ارزیابی کنند.
12. سایر موارد افشا
موارد دیگری مانند مبلغ سود تقسیمی پیشنهادی و افشای اطلاعات در مورد واحدهای تجاری فاقد سهام، اقامتگاه، و ماهیت عملیات نیز باید در صورتهای مالی یا یادداشتهای توضیحی افشا شوند.
13. تاریخ اجرا و مطابقت با استانداردهای بینالمللی
این استاندارد از سال 1398 لازمالاجرا است و اجرای آن موجب رعایت استاندارد بینالمللی حسابداری 1 (ویرایش 2017) نیز میشود. با اجرای این استاندارد، استانداردهای حسابداری 1 (مصوب 1379)، 14 (مصوب 1379) و 6 (مصوب 1379) کنار گذاشته میشوند.