تحلیل حساسیت در اکسل برای بودجه؛ آزمون فروش و هزینه
با ساخت یک مدل بودجه شفاف در اکسل، اثر تغییر حجم فروش، نرخ فروش و هزینه متغیر را بر سود، حاشیه سود ناخالص و نقطه سر به سر بسنجید؛ سپس نتایج را به تصمی
مقاله

استاندارد حسابرسی 200 مسئولیتهای کلی حسابرس مستقل در حسابرسی صورتهای مالی را تعیین میکند. این استاندارد:
در این استاندارد به جای واژه «حسابرس مستقل»، از واژه «حسابرس» استفاده میشود.
استانداردها فرض میکنند حسابرسی توسط یک حسابرس انجام میشود و در صورت حسابرسی سایر اطلاعات مالی تاریخی باید تعدیلهای لازم صورت گیرد. مسئولیتهای قانونی و مقرراتی حسابرس در این استاندارد پوشش داده نشده اما حسابرس باید از اجرای تعهدات قانونی و حرفهای خود اطمینان حاصل کند.
هدف حسابرس، افزایش اطمینان استفادهکنندگان نسبت به صحت صورتهای مالی است. حسابرس نظر میدهد که آیا صورتهای مالی از تمام جنبههای بااهمیت طبق چارچوب گزارشگری مالی مربوط تهیه شدهاند یا خیر. این اطمینان از طریق رعایت استانداردهای حسابرسی و آیین رفتار حرفهای حاصل میشود.
صورتهای مالی توسط مدیران اجرایی و تحت نظارت ارکان راهبری (مانند هیئتمدیره) تهیه میشود و استانداردها مسئولیتی برای آنها تعیین نمیکنند ولی فرض میشود این مسئولیتها پذیرفته شدهاند.
حسابرس باید نسبت به عاری بودن صورتهای مالی از تحریف بااهمیت ناشی از تقلب یا اشتباه، اطمینان معقول کسب کند. این اطمینان سطح بالایی از اطمینان است ولی اطمینان مطلق نیست به دلیل محدودیتهای ذاتی حسابرسی. اطمینان معقول از طریق کسب شواهد حسابرسی کافی و مناسب و کاهش خطر حسابرسی به سطح پایین قابل قبول حاصل میشود.
خطر حسابرسی یعنی احتمال ارائه نظر نامناسب حسابرس در صورت وجود تحریف بااهمیت در صورتهای مالی.
حسابرس از مفهوم اهمیت برای برنامهریزی و اجرای حسابرسی و ارزیابی اثر تحریفها استفاده میکند. تحریف زمانی بااهمیت است که به تنهایی یا در مجموع، میتواند تصمیمات اقتصادی استفادهکنندگان را متاثر سازد. قضاوت درباره اهمیت، بر اساس نیازهای اطلاعات مالی استفادهکنندگان و ماهیت و میزان تحریف انجام میشود.
این استاندارد از حسابرسیهای مربوط به دوره مالی شروعشده از اول فروردین 1392 به اجرا درآمده است.
اگر کسب اطمینان معقول میسر نباشد و اظهارنظر مشروط کفایت نکند، حسابرس باید عدم اظهارنظر کند یا در صورت عدم ممنوعیت قانونی، از کار کنارهگیری نماید.
| اصطلاح | تعریف |
|---|---|
| ارکان راهبری | شخص یا سازمان مسئول نظارت بر هدایت و پاسخگویی واحد تجاری (مثلاً هیئتمدیره). |
| اطلاعات مالی تاریخی | اطلاعات مالی مربوط به رویدادهای اقتصادی گذشته یا شرایط گذشته واحد تجاری. |
| اطمینان معقول | سطح بالای اطمینان (نه مطلق) که حسابرس در حسابرسی صورتهای مالی کسب میکند. |
| تحریف | هرگونه مغایرت مهم در مبلغ، طبقهبندی، ارائه یا افشای صورتهای مالی ناشی از اشتباه یا تقلب. |
| تردید حرفهای | نگرش ذهنی حسابرس شامل هشیاری و ارزیابی نقادانه شواهد حسابرسی. |
| چارچوب گزارشگری مالی مربوط | چارچوبی که مدیران برای تهیه صورتهای مالی انتخاب کرده و قابل پذیرش است یا قانوناً الزامی است. |
| حسابرس | شخص یا اشخاص انجامدهنده حسابرسی، شامل مدیر مسئول کار و تیم حسابرسی. |
| خطر تحریف بااهمیت | خطر وجود تحریف مهم در صورتهای مالی قبل از حسابرسی، شامل خطر ذاتی و خطر کنترل. |
| خطر حسابرسی | احتمال ارائه نظر نامناسب توسط حسابرس نسبت به صورتهای مالی تحریف شده. |
| خطر عدم کشف | خطر اینکه روشهای حسابرسی نتواند تحریف بااهمیت را کشف کند. |
| شواهد حسابرسی | اطلاعات مورد استفاده حسابرس برای رسیدن به نتیجهگیری و اظهارنظر. |
| صورتهای مالی | مجموعه اطلاعات مالی تاریخی شامل ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت جریان وجوه نقد و یادداشتهای توضیحی طبق چارچوب گزارشگری مالی. |
| فرض اساسی مسئولیت مدیران | مسئولیت مدیران اجرایی و ارکان راهبری شامل تهیه صورتهای مالی، کنترلهای داخلی و فراهم کردن دسترسیهای لازم برای حسابرس. |
| قضاوت حرفهای | استفاده از دانش و تجربه برای اتخاذ تصمیمات مناسب در حسابرسی. |
| مدیران اجرایی | افرادی که مسئول اجرای عملیات واحد تجاری هستند (مانند مدیرعامل و اعضای موظف هیئتمدیره). |
حسابرس موظف به رعایت آیینرفتار حرفهای، به ویژه اصل استقلال در ارتباط با حسابرسی صورتهای مالی است.
استقلال شامل استقلال واقعی و ظاهری برای حفظ درستکاری و بیطرفی است و باعث افزایش نگرش تردید حرفهای میشود.
حسابرس برای کسب اطمینان معقول باید شواهد حسابرسی کافی و مناسب جمعآوری کند تا خطر حسابرسی را به سطح پایین قابل قبول کاهش دهد.
کافی بودن به کمیت شواهد و مناسب بودن به کیفیت و قابلیت اتکای آنها اشاره دارد. کیفیت بالا میتواند کمیت را کاهش دهد اما کمیت زیاد، کیفیت پایین را جبران نمیکند.
خطر حسابرسی تابعی از خطر تحریف بااهمیت و خطر عدم کشف است.
حسابرس میتواند خطر ذاتی و کنترل را به صورت مجزا یا ترکیبی ارزیابی کند و از مدلهای ریاضی برای تعیین سطح خطر استفاده نماید.
این خطر مرتبط با اثربخشی روشهای حسابرسی است و با افزایش خطر تحریف، خطر عدم کشف باید کاهش یابد.
برنامهریزی مناسب، ترکیب تیم حسابرسی، استفاده از تردید حرفهای و نظارت موثر، به کاهش این خطر کمک میکند.
حسابرس نمیتواند خطر حسابرسی را به صفر برساند به دلیل محدودیتهای ذاتی حسابرسی که شامل:
این عوامل باعث میشود شواهد حسابرسی غالباً متقاعدکننده ولی نه قطعی باشند.
حسابرس باید کلیه استانداردهای مربوط به کار حسابرسی را رعایت کند و به متن کامل استانداردها از جمله بخش توضیحات کاربردی مسلط باشد. رعایت استانداردها مبنای اظهارنظر حسابرس است و ذکر آن در گزارش فقط در صورت رعایت کامل مجاز است.
برخی استانداردها ممکن است در شرایط خاص مربوط نباشند یا الزامات مشروط داشته باشند که فقط در صورت وجود شرایط اجرا میشود. در شرایط استثنایی حسابرس میتواند از یک الزام انحراف کند ولی باید روشهای جایگزین اثربخش اجرا کند و مستندات لازم را فراهم نماید.
اگر حسابرس نتواند به هدف یک استاندارد برسد، باید اثر آن را بر اهداف کلی ارزیابی کند و اظهارنظر خود را تعدیل نماید یا در صورت عدم ممنوعیت قانونی، از کار کنارهگیری کند. این موضوع باید مستند شود.
حسابرس اظهار نظر میکند که آیا صورتهای مالی از تمام جنبههای بااهمیت طبق چارچوب گزارشگری مالی تهیه شدهاند یا خیر. این اظهارنظر شامل تداوم فعالیت یا کارآیی مدیران نیست مگر قانوناً الزام شده باشد.
مدیران اجرایی و ارکان راهبری مسئول تهیه صورتهای مالی طبق چارچوب گزارشگری مالی، طراحی کنترلهای داخلی و فراهم کردن دسترسیهای لازم هستند. حسابرس باید این مسئولیتها را در قرارداد حسابرسی ذکر کند.
چارچوب گزارشگری مالی ممکن است برای صورتهای مالی با مقاصد عمومی یا خاص طراحی شده باشد و استانداردهای حسابداری مصوب سازمان حسابرسی معمولترین چارچوب برای صورتهای مالی عمومی است.
شواهد حسابرسی باید کافی و مناسب باشد تا حسابرس بتواند نظر معقول ارائه دهد. شواهد از منابع مختلف، شامل سوابق حسابداری و اطلاعات کارشناسی تأمین میشود و هم شواهد تأییدکننده و هم نقضکننده ادعاها را دربر میگیرد.
خطر حسابرسی شامل خطر تحریف بااهمیت و خطر عدم کشف است. ارزیابی این خطرها بر اساس قضاوت حرفهای انجام میشود.
به دلیل ماهیت گزارشگری مالی، روشهای حسابرسی و محدودیتهای زمانی و هزینه، حسابرس نمیتواند اطمینان مطلق کسب کند. وجود قضاوتهای مدیریتی، احتمال پنهانکاری و عدم تکمیل اطلاعات از عوامل محدودکننده است.
استانداردهای حسابرسی دستورالعملهای جامعی برای انجام عملیات حسابرسی فراهم میآورند. حسابرس باید تمامی الزامات لازمالاجرا را رعایت کند و در صورت وجود شرایط خاص، انحراف مستند و جایگزین مناسب ارائه نماید.
حسابرس باید تمام مراحل و قضاوتهای حرفهای خود را مستند کند. در صورت عدم دستیابی به اهداف یک استاندارد، حسابرس باید اثر آن را ارزیابی و گزارش نماید و در صورت ضرورت تصمیم به تعدیل اظهارنظر یا کنارهگیری بگیرد.