تحلیل حساسیت در اکسل برای بودجه؛ آزمون فروش و هزینه
با ساخت یک مدل بودجه شفاف در اکسل، اثر تغییر حجم فروش، نرخ فروش و هزینه متغیر را بر سود، حاشیه سود ناخالص و نقطه سر به سر بسنجید؛ سپس نتایج را به تصمی
مقاله

هدف این استاندارد، ارائه راهنماییهای لازم درباره مسئولیتهای کارکنان مؤسسه حسابرسی در زمینه روشهای کنترل کیفیت حسابرسی اطلاعات مالی تاریخی، از جمله حسابرسی صورتهای مالی است. این استاندارد باید همراه با استاندارد حسابرسی 200 و بخشهای “الف” و “ب” آیین رفتار حرفهای مطالعه شود.
هر مؤسسه حسابرسی موظف است سیستم کنترل کیفیتی طراحی کند که اطمینان معقول از رعایت الزامات استانداردهای حرفهای، قانونی و مقرراتی و همچنین صدور گزارشهای حسابرسی مناسب شرایط موجود فراهم گردد.
مدیر مسئول کار باید مسئولیت کیفیت هر کار حسابرسی محول شده را بر عهده گیرد و در تمام مراحل، الگویی برای اعضای گروه درباره کیفیت حسابرسی ارائه کند. این الگو بر اهمیت رعایت استانداردها، سیاستها و روشهای کنترل کیفیت مؤسسه، و صدور گزارش مناسب تأکید دارد.
مدیر مسئول کار باید رعایت اصول اساسی اخلاق حرفهای توسط اعضای گروه را ارزیابی کند و نسبت به هرگونه عدم رعایت هشیار باشد. اصول اخلاق حرفهای شامل:
در صورت شناسایی عدم رعایت، مدیر مسئول باید با افراد ذیصلاح مؤسسه مشورت کرده و اقدامات لازم را مستند و اجرا کند.
مدیر مسئول کار باید نتیجهگیری درباره رعایت یا عدم رعایت الزامات استقلال را انجام دهد. برای این منظور باید:
اگر تهدیدی وجود داشته باشد که نتوان آن را رفع کرد، مدیر مسئول باید با افراد ذیصلاح مشورت و نتیجه را مستند کند.
مدیر مسئول باید اطمینان حاصل کند که فرآیندهای مناسبی برای پذیرش و ادامه رابطه با صاحبکار و انجام حسابرسیهای ویژه اجرا شده و نتایج آن مستند است. ارزیابی موارد زیر ضروری است:
در صورت شناسایی مسائل، مشورتهای لازم انجام و مستند میشود. همچنین تصمیمگیری درباره تداوم رابطه باید مسائل عمده در جریان حسابرسی جاری یا قبلی را در نظر گیرد.
مدیر مسئول کار باید اطمینان حاصل کند که گروه حسابرسی توانایی، صلاحیت و زمان لازم برای انجام کار را دارد و میتواند گزارش مناسب صادر کند. تواناییهای مورد انتظار شامل:
مدیر مسئول کار مسئول هدایت، سرپرستی و اجرای کار حسابرسی طبق الزامات استانداردهای حرفهای و مقررات است. او باید اعضای گروه را از موارد زیر آگاه کند:
اعضای گروه باید بیطرفی، تردید حرفهای و مراقبت لازم را در انجام وظایف خود رعایت کنند. آموزش و کار تیمی برای کمک به اعضای کمتجربه ضروری است.
سرپرستی شامل:
بررسی کار توسط اعضای با تجربهتر، از جمله مدیر مسئول، شامل ارزیابی موارد زیر است:
مدیر مسئول باید پیش از صدور گزارش، اطمینان یابد شواهد کافی و مناسب جمعآوری شده است و بررسیها به موقع و در مراحل مناسب انجام شده و مسائل حاد حل شدهاند.
در صورت تغییر مدیر مسئول در حین کار، مدیر جدید وظیفه دارد کارهای انجام شده را بازبینی کند و اطمینان حاصل نماید که کارها طبق الزامات استانداردها پیش رفته است.
در صورت وجود بیش از یک مدیر مسئول، مسئولیتها و درک آنها توسط اعضای گروه باید روشن باشد.
مدیر مسئول باید مسئولیت انجام مشورتهای مناسب در موضوعات پیچیده و بحثبرانگیز را به عهده گیرد و اطمینان حاصل کند که مشورتها مستند و تأیید شدهاند و نتایج آنها اجرا میشود.
مشورت اثربخش مستلزم اطلاع کامل کارشناسان داخلی یا خارجی از حقایق مرتبط است. در صورت نیاز، از خدمات سایر مؤسسات و مراجع حرفهای یا قانونی میتوان استفاده کرد.
مستندسازی مشورتها باید به گونهای باشد که شامل موارد زیر باشد:
در صورت اختلاف نظر بین اعضای گروه یا با مشاور، باید طبق سیاستها و روشهای مؤسسه عمل شود. اعضا میتوانند بدون نگرانی از پیامد، اختلافات را به مدیر مسئول یا افراد ذیربط گزارش کنند.
برای حسابرسی صورتهای مالی شرکتهایی که اوراق بهادار آنها به عموم عرضه شده، مدیر مسئول باید:
در سایر حسابرسیها، الزامات مشابه در خصوص تعیین و تعامل با بررسیکننده کنترل کیفیت اعمال میشود.
بررسی کنترل کیفیت شامل ارزیابی بیطرفانه قضاوتهای عمده و نتایج به دست آمده است و معمولاً شامل گفتگو با مدیر مسئول، بررسی اطلاعات مالی و مستندات حسابرسی منتخب است.
سطح رسیدگی به پیچیدگی و خطرهای کار بستگی دارد. انجام بررسی کنترل کیفیت، مسئولیت مدیر مسئول را کاهش نمیدهد.
ویژگیهای مهم بررسی کنترل کیفیت در حسابرسی شرکتهای عمومی شامل موارد زیر است:
در حسابرسی اطلاعات مالی تاریخی غیر از شرکتهای عمومی، برخی یا همه این موارد ممکن است اعمال شود.
مؤسسه موظف است سیاستها و روشهای لازم برای کسب اطمینان معقول از اثربخشی سیستم کنترل کیفیت و اجرای آن در عمل را برقرار نماید. مدیر مسئول باید نتایج فرایند نظارت مؤسسه را بررسی کند و موارد زیر را ارزیابی نماید:
یک نارسایی در سیستم کنترل کیفیت لزوماً به معنای نقص در انجام حسابرسی یا نامناسب بودن گزارش حسابرس نیست.
این استاندارد از تاریخ 1 فروردین 1386 برای حسابرسی صورتهای مالی دورههای مالی آغاز شده پس از این تاریخ لازمالاجرا است.