خلاصه‌ای جامع از استاندارد حسابداری دارایی‌های غیرجاری برای فروش

استاندارد حسابداری شماره 31: دارایی‌های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده

استاندارد حسابداری شماره 31 به نحوه حسابداری و گزارش‌گری دارایی‌های غیرجاری که برای فروش نگهداری می‌شوند و عملیات متوقف شده می‌پردازد. این استاندارد از تاریخ اول فروردین 1389 لازم‌الاجرا شده است و شامل الزامات مختلفی برای طبقه‌بندی، اندازه‌گیری، ارائه و افشای این دارایی‌ها و عملیات است.

هدف

هدف اصلی این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری دارایی‌های نگهداری شده برای فروش و افشای عملیات متوقف شده است. این استاندارد مشخص می‌کند:

• دارایی‌هایی که به عنوان “نگهداری شده برای فروش” طبقه‌بندی می‌شوند باید به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شوند و استهلاک این دارایی‌ها متوقف شود.
• این دارایی‌ها در ترازنامه و نتایج عملیات متوقف شده باید به طور جداگانه ارائه شوند.

دامنه کاربرد

الزامات این استاندارد برای تمامی دارایی‌های غیرجاری و مجموعه‌های واحد کاربرد دارد، به استثنای دارایی‌هایی که طبق استانداردهای دیگر اندازه‌گیری می‌شوند. دارایی‌هایی که به عنوان غیرجاری طبقه‌بندی شده‌اند تنها در صورتی به عنوان جاری طبقه‌بندی می‌شوند که معیارهای نگهداری برای فروش را احراز کنند.

تعاریف کلیدی

اصطلاحات مهم در این استاندارد عبارتند از:

• بخش از واحد تجاری: جزئی از عملیات واحد تجاری که به وضوح از سایر فعالیت‌ها متمایز است.
• واحد مولد وجه نقد: کوچکترین مجموعه دارایی‌های قابل شناسایی که جریان نقدی مستقل ایجاد می‌کند.
• مخارج فروش: هزینه‌های مستقیم مرتبط با فروش دارایی به استثنای مخارج تأمین مالی.
• دارایی جاری: دارایی‌هایی که انتظار می‌رود در چرخه عملیاتی معمول یا در طی یک سال به وجه نقد تبدیل شوند.
• خالص ارزش فروش: مبلغ وجه نقدی که از طریق فروش دارایی پس از کسر مخارج فروش حاصل می‌شود.

طبقه‌بندی دارایی‌های غیرجاری به عنوان نگهداری شده برای فروش

دارایی‌های غیرجاری باید زمانی به عنوان “نگهداری شده برای فروش” طبقه‌بندی شوند که مبلغ دفتری آنها عمدتاً از طریق فروش و نه استفاده مستمر بازیافت شود. طبقه‌بندی باید پس از احراز شرایط زیر صورت گیرد:

• دارایی برای فروش فوری در وضعیت فعلی آماده باشد.
• فروش آن بسیار محتمل باشد.

برای اینکه فروش بسیار محتمل باشد، باید اقدامات لازم برای یافتن خریدار و تکمیل طرح فروش انجام شده و انتظار رود که شرایط فروش در طی یک سال احراز شود.

دارایی‌های غیرجاری که قصد برکناری آنها وجود دارد

دارایی‌هایی که قصد برکناری آنها وجود دارد نباید به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شوند، زیرا مبلغ دفتری آنها از طریق استفاده مستمر بازیافت خواهد شد. با این حال، اگر این دارایی‌ها معیارهای عملیات متوقف شده را احراز کنند، نتایج عملیات آنها باید به عنوان عملیات متوقف شده ارائه شود.

اندازه‌گیری دارایی‌های غیرجاری طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش

دارایی‌های غیرجاری که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی می‌شوند باید به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شوند. اگر فروش در بیش از یک سال تکمیل شود، مخارج فروش باید به ارزش فعلی اندازه‌گیری شوند.

شناسايي زیان‌های کاهش ارزش و برگشت آن

واحد تجاری باید زیان‌های کاهش ارزش را برای هر گونه کاهش ارزش دارایی به خالص ارزش فروش شناسایی کند و هر گونه افزایش بعدی در خالص ارزش فروش را به عنوان سود شناسایی کند، به شرطی که این سود از زیان کاهش ارزش انباشته قبلی بیشتر نشود.

تغییرات طرح فروش

اگر معیارهای طبقه‌بندی دارایی به عنوان نگهداری شده برای فروش دیگر برقرار نباشد، طبقه‌بندی باید متوقف شود و دارایی به اقل مبلغ دفتری اولیه و مبلغ بازيافتنی اندازه‌گیری شود.

ارائه و افشا

واحد تجاری باید اطلاعاتی را که استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی را در ارزیابی آثار مالی عملیات متوقف شده و واگذاری دارایی‌های غیرجاری کمک می‌کند، ارائه و افشا کند.

ارائه عملیات متوقف شده

عملیات متوقف شده باید به صورت یک مبلغ واحد در صورت سود و زیان ارائه شود که شامل سود یا زیان عملیات متوقف شده و سود یا زیان ناشی از اندازه‌گیری دارایی‌های مربوط به خالص ارزش فروش یا واگذاری آنها است.

سایر موارد افشا

در دوره‌ای که دارایی غیرجاری به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی یا واگذار می‌شود، واحد تجاری باید اطلاعاتی درباره دارایی، واقعیت‌ها و شرایط واگذاری و سود یا زیان شناسایی شده افشا کند.

تاریخ اجرا و مطابقت با استانداردهای بین‌المللی

این استاندارد برای تمامی صورت‌های مالی که دوره مالی آن از تاریخ 1/1/1389 و بعد از آن شروع می‌شود لازم‌الاجراست و با اجرای آن، مفاد استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی شماره 5 رعایت می‌شود.